De eerste tijd met een baby wordt vaak voorgesteld als een roze wolk — licht, warm en vanzelfsprekend gelukkig. Maar wat als die wolk uitblijft, of onverwacht grijs kleurt?
In de workshop ‘De grijze wolk – een kwetsbaar begin’ maken we ruimte voor het échte verhaal. Voor kraamtranen die blijven hangen, voor somberte die je niet had zien aankomen, voor de stilte rond postnatale depressie — bij mama’s én papa’s. Voor dat verwarrende gevoel van verdriet in een periode die eigenlijk zo gelukkig “zou moeten” zijn.
Deze avond nodigt je uit om even op adem te komen. In een warme, veilige omgeving mag je delen wat er in je leeft — of gewoon luisteren en herkenning vinden in de verhalen van anderen. Zonder oordeel, zonder haast.
Want hoe jouw begin er ook uitziet: je hoeft er niet alleen doorheen. Hier mag het zacht zijn. Hier mag het echt zijn.
Deze workshops verwelkomt (toekomstige) ouders, grootouders en iedereen die de kraamtijd van dichtbij meemaken.
In 2022 werd ik zwanger van mijn tweede kindje. Bij mijn oudste zoon had ik de roze wolk ten volle mogen ervaren en ik verwachtte nu vanzelfsprekend hetzelfde. Maar al bij de zwangerschap liep het moeilijk. Ik had vaak bloedingen met bijhorende ziekenhuisopname, ons kindje moest van dichtbij gemonitord worden in UZ Leuven en de kans op een 'gewone' bevalling werd al snel uit mijn handen genomen.
Uiteindelijk kwam onze jongste zoon bijna twee maanden te vroeg ter wereld. Hij werd opgenomen op de NICU en had, naast een klaplong, nog enkel moeilijkheden bij zijn start. Ikzelf voelde helemaal niks. Geen vreugde, geen verdriet. Ik spartelde me door die weken in het ziekenhuis en stond in 'stand by' modus of overlevings-standje. Toen na een maand of drie alles weer wat op zijn plooi kwam, kwamen de tranen. Tranen om de band die ik niet voelde. Tranen om de kraamtijd die ons was ontnomen. Tranen om alles.
Een vriendin die me toen toevertrouwde hoe het voor haar voelde toen zij door een postnatale depressie ging, redde me letterlijk het leven. Ik keek rond en zag hoe de situatie er voor stond. Hier moest gewerkt worden. En dat deed ik.
Het besef er niet alleen voor te staan was voor mij een wezenlijk verschil. De roze-wolk-Instagram-verhalen vervulden me met schuldgevoel en ik had nood aan brute eerlijkheid. Met deze workshop wil ik een platform bieden voor iedereen die met zijn twee voeten in de échte wereld staat, inclusief bumps & bruises.
